tel. +32 9 335 88 86    |    gsm +32 493 49 72 64    |    annabel.bourgois@gmail.com

De eenvoud van Idenics

 

Aangezien al de informatie over jezelf aanwezig is in jezelf, zou je je kunnen afvragen waarom je niet in zijn eentje je mentale en emotionele zaken kan oplossen. Het is niet dat het onmogelijk is,  maar je eigen issues aanpakken is vrij moeilijk. De uitdrukking “het bos niet door de bomen zien” is van toepassing op de problemen die je ondervindt wanneer je zelf op onderzoek gaat bij jezelf.

Ondergedompeld in de verwarring van de conditie waarin je verkeert, is het moeilijk om een objectief standpunt in te nemen ten opzichte van je conditie zodat je de juiste vragen stelt. Deze moeilijkheid wordt meestal ervaren in het begin bij cliënten – de eerste keer dat ze in sessie gaan.

 

Een cliënt komt meestal met een persoonlijke ongewenste conditie die ze slecht vinden en waar ze vanaf willen geraken – een logisch en te begrijpen standpunt gezien de omstandigheden. Maar ik weet niet of iemand ooit wel van iets afgeraakt behalve dan van het automatische aspect van de conditie. Om een voorbeeld te geven, boosheid is als emotie noch goed noch slecht; het is alleen maar afhankelijk van de situatie of de boosheid gepast is of niet. Wanneer je in elkaar geslagen wordt door 3 mannen is het gepast om boos te worden. Maar wanneer iemand zijn kind door elkaar rammelt omdat het zijn melk omgegooid heeft, dan is die boosheid ongepast. Voor de persoon met een probleem rond boosheid, die zijn gezin erdoor verliest, zijn er geen twee zijden aan de boosheid. Voor die persoon heeft boosheid geen nut en moet het opgeruimd worden.  Hoewel het voordelig zou zijn voor dit individu om de ogenschijnlijke waarde van boosheid te onderzoeken en hoe boosheid hem vroeger van nut is geweest, zouden dergelijke vragen nooit bij hem opkomen omdat hij zo hardnekkig protesteert tegen deze persoonlijke ongewenste conditie.

 

John Galusha gaf meestal het voorbeeld van iemand die een conditie had waarbij hij elk raam van de tweede verdieping waar hij voorbijkwam moest tellen. Deze conditie had geen verlammend effect  op de man, maar hij kwam vaak te laat op afspraken hierdoor. De conditie werd aangepakt in een sessie en volledig opgelost. Dat wil niet zeggen dat de man niet meer in staat is om de ramen van de tweede verdieping te tellen wanneer hij dat wilt. De oplossing van de conditie betekent dat hij het niet meer moet doen telkens wanneer hij het huis verlaat.

 

Als een beoefenaar van Idenics is het mijn doel om de persoon te ondersteunen om echte vrijheid te ervaren met betrekking tot de persoonlijke ongewenste conditie. Echte vrijheid betekent vrijheid van iets en vrijheid om iets te doen. Met andere woorden, wanneer een conditie volledig opgelost is, is de persoon in staat om een keuze te maken met betrekking tot die conditie. Een neiging die eerst compulsief kan nu gedaan worden naar eigen keuze.

 

Als een Idenics beoefenaar, is het mijn taak om vragen te stellen, maar die vragen zijn niet gebaseerd op enig vooropgesteld idee dat ik heb over een cliënt of iets wat ik geconcludeerd heb over de cliënt. Al wat ik weet over de cliënt is wat hij me zelf zegt. Mijn expertise gaat over hoe mensen in ongewenste condities verzeild raken en eraan vasthouden en de vragen die ik stel zijn gebaseerd op deze concepten. Mijn vragen zijn nooit gebaseerd over iets wat ik meen te weten over een persoon. Het doel van elke vraag is de persoon eenvoudigweg te laten kijken naar iets, maar wat ze zien is wat zij zien. Het beste wat ik hoop te bereiken is dat de vraag dicht genoeg is bij hoe het was voor de persoon zodat hij er voldoende goed naar kan kijken en kan zien wat gezien moet worden zodat de zaak opgelost geraakt.

 

Onze vragen zijn moeizaam verworven en we hebben meer dan 50 jaar bezig geweest met de ontwikkeling ervan. Maar de beste vraag geeft slechts in 80% van de gevallen resultaat. Gelukkig hebben we voldoende vragen en de expertise om nieuwe vragen te stellen tijdens de sessie zelf. Al die bronnen gecombineerd stellen ons in staat om 95% van de tijd goeie resultaten te boeken.

 

 

In Idenics is elke vraag in feite een variatie op “kijk eens”. De volledige taak van de beoefenaar kan omschreven worden als “de cliënt ertoe brengen te kijken en hun aandacht er lang genoeg bij te houden totdat ze alles wat er is voldoende onderzocht hebben. Dit maakt de taak van de cliënt even eenvoudig. De enige taak van de cliënt bestaat erin te kijken.

 

De meeste mensen hebben voldoende tijd gespendeerd aan het nadenken over hun problemen. Ze hebben waarschijnlijk al heel wat tijd besteed aan het piekeren en reflecteren over hun condities, zonder enig voordeel. Het is niet dat denken op zich verkeerd is. Denken heeft zin wanneer je een wiskundig probleem probeert op te lossen, maar het brengt geen baat bij het oplossen van je eigen ongewenste condities. Deze poging vereist de vaardigheid van het kijken.

 

Wanneer we spreken over “kijken” in Idenics, bedoelen we eenvoudigweg “opmerken wat er is”. Het is zo ongecompliceerd als kijken naar de vloer en zeggen wat je ziet. Je kijkt en ziet een mier en een stukje touw. Dat is kijken. Wanneer de beoefenaar een vraag stelt, dan kijkt de cliënt en zegt wat er verschijnt. Het is werkelijk zo eenvoudig. Elke realisatie, inzicht, cognitie, epifanie of ervaring van ‘loslaten’ die een persoon ooit gekregen heeft, werd voorafgegaan door een eenvoudig kijken.

 

Mike Goldstein

Vertaling Annabel Bourgois